Imprastraktura ng Wallet at MPC

Ang intermediate na tanong sa likod ng wallet infrastructure and mpc ay simple: ang modernong custody ay maaaring bawasan ang single-key failure habang nagdaragdag ng mga pagpapalagay ng koordinasyon at pagbawi. Nagiging kapaki-pakinabang ang konsepto lamang kapag nagpapabuti ito ng isang tunay na desisyon tungkol sa custody, pagpapatupad, liquidity, o panganib ng protocol.

Ang Wallet Infrastructure and MPC ay nagsisimula sa multi-party computation na humahatiin ng materyal ng pag-sign o responsibilidad ng pag-apruba sa mga device, serbisyo, o patakaran.

Kapag sinusuri ang wallet infrastructure and mpc, ihiwalay ang ipinapakita ng interface mula sa garantiya ng protocol, market, o custody layer.

Ang konsepto ay natututo lamang kapag ang learner ay maaaring gumamit ng wallet infrastructure and mpc upang tanggihan ang isang mahinang setup, hindi lamang ilarawan ang isang malakas na isa.

Halimbawa, ang isang institusyon ay maaaring mangailangan ng maraming landas ng pag-apruba bago ang isang withdrawal nang walang isang tao na humahawak ng kumpletong private key. Ang aralin ay kapaki-pakinabang lamang kapag ang learner ay makakangalan ng aling ebidensya ang nagpapatunay ng claim at kung aling kondisyon ang mag-i-invalidate nito.

Ang karaniwang pagkakamali sa wallet infrastructure and mpc ay pag-iisip na tinanggal ng MPC ang pangangailangan ng operational security. Ang shortcut na iyon ay nagpaparamdam na simple ang konsepto habang itinatago ang bahaging maaaring aktwal na lumikha ng pagkawala.

Ang pangunahing panganib ay ang maling configuration ng patakaran, depensya sa vendor, pagkabigo sa pagbawi, mga nakompromisong device, at hindi malinaw na mga daloy ng pag-apruba ay maaari pa ring mawalan ng pondo. Sa praktika, ang panganib ay nagiging mas malaki kapag mabilis na gumagalaw ang mga market, pumipinid ang liquidity, o nagko-compress ang mga interface ng mga mahahalagang babala.