Czym jest airdrop krypto?

17 września 2020 roku Uniswap zrzucił airdropem 400 tokenów UNI do każdego portfela, który kiedykolwiek użył protokołu. W momencie startu te 400 tokenów były warte około 1200 USD. W ciągu tygodni, gdy cena UNI wzrosła, wcześni odbiorcy, którzy trzymali, widzieli swój airdrop dochodzący do ponad 8000 USD. Za nic więcej niż użycie DEX-a przed datą snapshotu, którą nikt nie ogłosił z wyprzedzeniem.

Airdrop jest dystrybucją tokenów — typowo darmową — wysyłaną bezpośrednio do adresów portfeli, które spełniają pewne kryteria. Protokoły używają airdropów do dystrybucji tokenów zarządzających, nagradzania wczesnych użytkowników, decentralizacji własności i inicjowania społeczności udziałowców, które są finansowo dopasowane do sukcesu protokołu.

Od airdropu Uniswap ten model eksplodował. ENS zrzucił airdropem tokeny posiadaczom domen (niektórzy otrzymali 50 000+ USD). Optimism zrzucił OP użytkownikom L2. Airdrop ARB Arbitrum w marcu 2023 roku rozdystrybuował 1,6 miliarda USD wartości. Airdrop JTO Jito w grudniu 2023 roku dał stakerom Solany tysiące dolarów każdemu. Kwoty różnią się ogromnie, ale wzorzec jest konsekwentny: użyj protokołu wcześnie, zostań nagrodzony retroaktywnie.

Airdropy retroaktywne nagradzają przeszłe zachowanie. Protokół robi snapshot aktywności on-chain w konkretnym numerze bloku, definiuje kryteria kwalifikacji (użył protokołu, posiadał określony NFT, mostkował do L2 itd.) i dystrybuuje tokeny do kwalifikujących się portfeli. Nie można oszukać airdropu retroaktywnego po jego ogłoszeniu — snapshot już się wydarzył.

Prospektywne „farmienie” jest inne. Gdy protokół ogłasza, że wyleci token, ale jeszcze go nie ma, użytkownicy zalewają go, próbując zakwalifikować się do przyszłego airdropu. To wydarzyło się z zkSync, LayerZero i Starknet — protokołami, które działały bez tokenów przez miesiące, gdy użytkownicy generowali aktywność w nadziei na zarobienie dystrybucji. Niektórzy z tych farmerów użyli setek portfeli (ataki Sybilla), aby zmnożyć swoją alokację. Protokoły coraz częściej filtrują to za pomocą analizy on-chain.

Branża stała się bardziej wyrafinowana. Programy punktowe — używane przez Blast, EigenLayer i Ethena — z wyprzedzeniem ogłaszają, że aktywność zarabia „punkty” konwertowalne na tokeny. Jest to farmienie airdropów sformalizowane i uczynione transparentnym. To, czy czyni to lepszym czy tylko bardziej efektywnym w wyodrębnianiu płynności, jest przedmiotem debaty.

Nie każdy airdrop jest darem. Airdropy oszukańcze — tokeny wysyłane niezamówione do twojego portfela — są powszechnym wektorem ataku. Kontrakt tokena może zawierać kod, który drenuje twój portfel, gdy próbujesz go zatwierdzić lub sprzedać. Jeśli widzisz losowy token pojawiający się w twoim portfelu, którego nie odebrałeś od znanego protokołu, nie interaguj z nim. Nie próbuj go sprzedawać. Nie wchodź na stronę wymienioną w nazwie tokena. Zignoruj go.

Podatek jest drugą niespodzianką. W większości jurysdykcji tokeny airdropowe są dochodem podlegającym opodatkowaniu, według uczciwej wartości rynkowej w momencie otrzymania. Jeśli otrzymałeś 400 UNI, gdy było warte 3 USD każdy, jesteś winien podatek dochodowy od 1200 USD — niezależnie, czy sprzedałeś. Jeśli token później krachuje do 0,10 USD, zanim sprzedasz, wciąż jesteś winien podatek od 1200 USD, które „otrzymałeś”. Strata kapitałowa na późniejszym spadku jest osobnym zdarzeniem. Ta niezgodność spowodowała realny ból finansowy dla odbiorców dużych airdropów w bear marketach.

Na GaiaEx tokeny airdropowe, które trzymasz w swoim niepowierniczym portfelu, mogą być handlowane na rynkach spot, jeśli są notowane. Platforma daje ci elastyczność natychmiastowej sprzedaży (zamykając wartość w stablecoinach) albo trzymania w oczekiwaniu na potencjalną aprecjację. Żaden wybór nie jest uniwersalnie prawidłowy — zależy od twojego przekonania co do projektu i twojej sytuacji podatkowej.