RESTful API Design at WebSocket Integration

Ang REST ay nagmamapa ng CRUD sa HTTP: GET para sa reads, POST para gumawa, PATCH para sa partial updates, DELETE para tanggalin. Gamitin ang status codes nang tapat — ang 200 na may error JSON ay sumisira sa mga client.

Mag-version sa path (/v1/), pahinain ang malaking listahan (cursor feeds para sa append-only streams), at idokumento ang breaking changes gamit ang deprecation window.

Ang API keys ay nagkikilala; ang secrets ang nagpapatunay. Para sa trading endpoints, i-HMAC ang isang canonical string (method + path + body + timestamp) para hindi kailanman dumaan sa wire ang secret. Tanggihan ang stale na timestamps para harangin ang replays — ang ±30s ay isang karaniwang window.

Bagay ang OAuth para sa third-party apps; ang purong exchange bots ay madalas manatili sa key+HMAC. Rate limits: asahan ang 429 at igalang ang Retry-After.

Nagsisimula ang session bilang HTTP GET na may Upgrade: websocket; ibabalik ng server ang 101 Switching Protocols. Matapos ito, mas mura ang frames kumpara sa paulit-ulit na TLS handshakes sa HTTP polling.

Ang subscribe messages ay karaniwang JSON: method, channels, at kung minsan auth signatures para sa private fills.

Ang trades stream ay tick data; ang books ay snapshot + delta na may sequence numbers. Kung nakaligtaan mo ang sequences, i-resync mula sa REST snapshot tapos ilapat ang deltas na may sequence > snapshot.

Heartbeat: magpadala ng ping o asahan ang server pings; kumonekta ulit gamit ang jittered backoff para maiwasan ang thundering herds.

Ginagawang maigsi ng GraphQL ang over-fetching para sa dashboards; marami sa mga exchange ay nagbabahagi pa rin ng REST para sa trading hot paths. Ang OpenAPI (Swagger) specs ay nakakatulong sa codegen at QA — panatilihing copy-pasteable ang mga halimbawa.

Patakbuhin ang WebSocket loop sa isang task, itulak ang mga huling presyo sa isang thread-safe na map, ilantad ang HTTP para sa health checks. I-log ang reconnect counts; magalerto kapag tumaas nang biglaan ang mga ito.